در دهههای اخیر، این دیدگاه در میان عموم مردم ایجاد شد که در یک اقتصاد تورمی، تولیدکنندگان، تجار و فعالان اقتصادی سودآوری بیشتری نسبت به یک اقتصاد پایدار دارند. منشأ شکلگیری چنین دیدگاهی را باید در دهه۳۰ و همزمان با رشد عقاید چپگرایانه و ضد سرمایهداری جستوجو کرد. این دیدگاه در دهه ۴۰ و ۵۰ تشدید شد و همین امر باعث تثبیت چنین دیدگاهی در میان عموم مردم جامعه شد؛ اما این نگرش خلاف واقعیت است؛ زیرا با رشد نرخ تورم، فعالان اقتصادی هم همچون سایر اقشار جامعه، ضرر و زیان سنگینی متحمل میشوند و سرمایه آنها در معرض خطر قرار میگیرد.