عدم توازن در توسعه صنعتی، نه تنها به لحاظ اقتصادی نامطلوب است، بلکه از نظر اجتماعی نیز مشکلاتی را ایجاد میکند. «مهاجرت و حاشیهنشینی در مجاورت شهرهای بزرگ»، «خشک شدن فلات مرکزی بهدلیل فشار به منابع آب زیرزمینی» و «گسترش مشاغل کاذب در کلانشهرها» تنها بخشی از چالشهای مذکور هستند که در نتیجه نابرابری صنعتی ایجاد شدهاند. نکته حائز اهمیت آن است که عمده شهرهای کشور که از قطار توسعه صنعتی جا ماندهاند، در استانهای صاحب مزیت واقع شدهاند. ایران با ۱۵کشور هممرز است و همین مساله میتواند مهمترین شانس استانهای مرزی برای رشد تولید و تجارت باشد. با وجود این، صنعت در بیشتر این استانها توسعه پیدا نکرده است. روسای اتاق بازرگانی استانهای مذکور عواملی همچون «عدم تطابق برنامههای صنعتی با مزیتهای نسبی استان»، «فقدان منابع برای تامین مالی بنگاهها»، «عدم تشکیل زنجیره ارزش بین استانی» و «تبعیضهای ساختاری به دلایل غیراقتصادی» را بهعنوان دلایل اصلی عقبماندگی صنعتی در این استانهای مستعد معرفی میکنند.